Μνημονικές τεχνικές

Οι μνημονικές τεχνικές είναι τεχνητά επινοήματα, νοηματικές συσχετίσεις, δηλαδή νοητικά στηρίγματα της φαντασίας που χρησιμοποιεί το άτομο για να μπορέσει να οργανώσει, να τροποποιήσει, δηλαδή να κωδικοποιήσει και να κατανοήσει καλύτερα μια πληροφορία και κατά συνέπεια να την θυμηθεί πιο γρήγορα και πιο εύκολα. Οι λεκτικοί κώδικες και οι νοητικές εικόνες αποτελούν τις βασικές μορφές κωδικοποίησης των πληροφοριών και συνιστούν τα συστατικά στοιχεία μερικών βασικών τεχνικών.


Ο εκπαιδευτικός/εισηγητής είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσει τις μνημονικές τεχνικές με ποικίλους τρόπους.


- Αρχικά μπορεί να διδάξει στους εκπαιδευομένους πώς να δημιουργούν μόνοι του τις δικές του μνημονικές τεχνικές.


- Ο εκπαιδευτικός μπορεί επίσης, να ενθαρρύνει τη χρήση των μνημονικών τεχνικών, με το να διδάξει στους εκπαιδευομένους του, προτού ακόμη του παρουσιάσει το προς μάθηση υλικό.


- Ο εκπαιδευτικός μπορεί να επιβάλει στο εκπαιδευόμενό του να χρησιμοποιήσει μια μνημονική τεχνική με το να του παρουσιάσει το προς μάθηση υλικό δομημένο και επεξεργασμένο.


- Με τις μνημονικές τεχνικές οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διευκολύνουν τη μάθηση και να μεγιστοποιήσουν τη μνημονική ικανότητα των εκπαιδευομένων.


• Μερική Μάθηση (part learning)


Όταν το άτομο προσπαθεί να απομνημονεύσει μια λίστα αντικειμένων που είναι παρόμοια, τείνει να θυμάται τα αντικείμενα που βρίσκονται στην αρχή και στο τέλος της λίστας. Αυτό μπορεί να αποφευχθεί «σπάζοντας» τη λίστα σε μικρότερες.


• Μνημοτεχνική του χώρου (loci, από τη λατινική λέξη Locus-loci που σημαίνει χώρος»)


Το άτομο συνδέει τα αντικείμενα με συγκεκριμένο τόπο όταν χρειάζεται προκειμένου να θυμηθεί.


• Ακροστιχίδα


Είναι μια τεχνική κατάλληλη για απομνημόνευση πληροφοριών για μεγάλα χρονικά διαστήματα.


• Λέξεις – κλειδιά


Η τεχνική της λέξης – κλειδί χρησιμοποιείται κυρίως για την εκμάθηση λέξεων ξένων γλωσσών, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και για την εκμάθηση της γλώσσας γενικά, της ορθογραφίας, της φυσικής, της ιστορίας, των κοινωνικών επιστημών, των μαθηματικών κ.ο.κ.




• Μνημοτεχνική Yodai


Πρόκειται για ιαπωνικό σύστημα που χρησιμοποιεί νοητικές εικόνες, ποιήματα και τραγούδια.


• Ρίμα
Με φράση σε ρίμα ή τραγούδι μπορούν να απομνημονευθούν και να ανακληθούν ευκολότερα πληροφορίες, κανόνες, ημερομηνίες κλπ.


• Αστείες συσχετίσεις


Είναι μια χρήσιμη τεχνική για να θυμάται κανείς ονόματα, λέξεις ξένου λεξιλογίου κλπ.


• Μέθοδος σύνδεσης (link method)






Είναι μια μέθοδος κατάλληλη για την εκμάθηση μιας λίστας αντικειμένων. Στην περίπτωση αυτή γίνεται σύνδεση κάθε αντικειμένου της λίστας με το επόμενο, με τη βοήθεια νοητικών εικόνων.


• Μέθοδος αριθμός – λέξεων (peg – type mnemonics)






Πρώτα μαθαίνεται μια απλή ομοιοκαταληξία, όπως η παρακάτω:


Ένα – χτένα έξι – τελέψει


Δύο – κρύο επτά – λεφτά


Τρία – τελεία οκτώ – πλεκτό


Τέσσερα – έφερα εννιά – μπανανιά


Πέντε – φέγγε δέκα – στέκα


Στη συνέχεια τα στοιχεία που πρέπει να θυμηθεί το άτομο συνδυάζονται με τη σχετική συνδετήρια λέξη. Δηλαδή, αν πρέπει να θυμηθεί τη λέξη «μαλλιά», φαντάζεται κάποιον να χτενίζει τα μαλλιά του.


• Εννοιολογική κατηγοριοποίηση






Είναι μια τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λίστες αντικειμένων, ονομάτων κ.α.


Οι τεχνικές που αναφέρθηκαν παραπάνω περιλαμβάνουν εσωτερικές μνημονικές στρατηγικές. Ωστόσο οι σύγχρονοι ψυχολόγοι ασχολήθηκαν και με τα εξωτερικά μνημονικά βοηθήματα, δηλαδή τεχνάσματα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το άτομο για να διευκολύνουν τη μνήμη. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα εξωτερικού μνημονικού βοηθήματος είναι η κράτηση σημειώσεων σε μια ομιλία. Σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα έχει αποδειχθεί ότι οι μαθητές μπορούν να ανακαλέσουν περισσότερες πληροφορίες όταν έχουν κρατήσει σημειώσεις.


Βιβλιογραφία


1. Κολιάδη, Εμμ. (2007). Θεωρίες μάθησης και εκπαιδευτική πράξη: γνωστικές θεωρίες, τ. Γ΄ , Αθήνα.


2. Κολιάδη, Εμμ. (2007). Γνωστική Ψυχολογία – Γνωστική Νευροεπιστήμη και Εκπαιδευτική Πράξη: Μοντέλο επεξεργασίας Πληροφοριών, Αθήνα.


3. Βοσνιάδου, Στ. (2004). Γνωσιακή Επιστήμη – η νέα επιστήμη του νου, εκδ. Gutenberg.

Ενημέρωση των άλλων παιδιών στο σχολείο για το συμμαθητή τους

Γεια σου! θα σου μιλήσω για τον νέο σου συμμαθητή που είναι λίγο διαφορετικός από τα άλλα παιδιά γιατί έχει κάτι που λέγεται διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, Ξέρεις το όνομα αυτού του παιδιού;

Ένα παιδί που κάθεται σε αναπηρικό καροτσάκι γνωρίζεις ότι δεν μπορεί να περπατήσει. Ένα παιδί που είναι τυφλό δεν μπορεί να δει. Αυτά τα παιδιά έχουν αναπηρίες. Η διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή είναι και αυτή μια αναπηρία.

Τα παιδιά με αναπηρία είναι όπως εσύ, αγαπούν, χαίρονται, λυπούνται, θυμώνουν και θέλουν να κάνουν ότι κι εσύ, έχουν όμως κάποιες δυσκολίες.

Εσύ τα καταφέρνεις καλά σε μερικά πράγματα, ενώ σε άλλα δεν είσαι τόσο καλός. Το ίδιο συμβαίνει και με τα  παιδιά με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή . Ορισμένα πράγματα τα κάνουν πολύ καλά και σε άλλα δυσκολεύονται. Σε παρακαλώ πες μου τα πράγματα στα οποία τα καταφέρνεις καλά και τα πράγματα που σε δυσκολεύουν. Κάνε το ίδιο και για τον συμμαθητή σου.

Τα παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται να συζητούν και να παίζουν με τους συμμαθητές τους. Προτιμούν να παίζουν μόνα τους. Μπορείς με τη βοήθεια του δασκάλου ή της δασκάλας σου, να εξηγήσεις και να δείξεις στο νέο σου συμμαθητή που έχει διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή πώς να παίξει μαζί σου. Θα διασκεδάσετε και οι δύο!!! Πες μου, τι παιχνίδια μπορείς να παίξεις με τον συμμαθητή σου αυτόν;

Ο νέος σου συμμαθητής μπορεί να μην μιλάει όπως εσύ. Μπορεί και να μη μιλάει καθόλου. Ίσως δεν μπορεί να μιλήσει τώρα, όμως σε καταλαβαίνει όταν του μιλάς με απλά λόγια και αργά. Μπορεί να μιλάει λίγο ή να επαναλαμβάνει ότι του λες. Μη θυμώνεις, δεν το κάνει επειδή θέλει να σε κοροϊδέψει, αλλά γιατί δεν μπορεί να μιλήσει όπως εσύ. Σιγά – σιγά θα μάθει.

Τα παιδιά αυτά μπορεί να μιλούν συνέχεια για το ίδιο πράγμα, για παράδειγμα τους δεινόσαυρους ή τα τρένα. Για να βοηθήσεις αυτά τα παιδιά, πρέπει να τους θυμίζεις ότι επιτρέπεται να μιλούν για τα πράγματα που αγαπούν μόνο ορισμένες ώρες, για παράδειγμα στα διαλείμματα. Αυτό πρέπει να το επαναλαμβάνεις κάθε φορά που γίνεται μέχρι να το καταλάβουν

Καμιά φορά μπορεί ένας συμμαθητής σου να σου κάνει πλάκα και να σε πειράζει. Τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να καταλάβουν πότε τους λες ένα αστείο. Πρέπει να τους πεις: «αυτό ήταν αστείο» ή «σου έκανα πλάκα».

Καμιά φορά κάνεις κάτι που ενοχλεί τους συμμαθητές σου. Το καταλαβαίνεις όμως και σταματάς αμέσως. Τα παιδιά με  διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή δεν καταλαβαίνουν ότι σε ενοχλούν. Πρέπει, μαζί με τη δασκάλα να τους εξηγήσετε ότι αυτό που κάνουν είναι ενοχλητικό. Αν το επαναλάβει θα του το πείς πάλι.

Όταν σου δείξω παιδιά που γελούν ή είναι στεναχωρημένα ή θυμωμένα μπορείς να μου πεις τι δείχνουν τα προσωπάκια που βλέπεις και είναι χαρά, λύπη, θυμός. Τα παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται να καταλάβουν τι σημαίνουν αυτά τα προσωπάκια. Μπορεί να τους χαμογελάσεις και αυτά να μη σου δώσουν σημασία. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι θέλεις να γίνεις φίλος τους. Πρέπει να τους πεις: «θέλω να γίνουμε φίλοι» ή «θέλω να παίξουμε»

Έμαθες από τους γονείς και τους δασκάλους ότι δεν είναι ευγενικό να λες σε κάποιον «είσαι άσχημος», «είσαι χοντρός», «είναι μυξιάρης».

Οι δάσκαλοι και οι γονείς σου, σου μαθαίνουν να είσαι ευγενικός και να λες «παρακαλώ» και «ευχαριστώ».

Τα παιδιά αυτά δυσκολεύονται να μάθουν τέτοιους κανόνες. Αν ένα παιδί σου πει για παράδειγμα «είσαι άσχημος», εξήγησέ του ότι αυτό δεν είναι σωστό, ότι δεν πρέπει να το ξαναπεί. Το ίδιο να του λές και όταν μιλάει έτσι στους άλλους.

Όπως κατάλαβες ο νέος σου συμμαθητής είναι λίγο διαφορετικός από εσένα.

Θέλει να γίνετε φίλοι αλλά δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει.

Γι αυτό κάνε την αρχή εσύ.

Αν είσαι υπομονετικός μαζί του και του εξηγείς τι θέλεις να κάνετε μαζί, θα γίνετε πολύ καλοί φίλοι, γιατί είναι ένα πολύ καλό παιδί, αυθόρμητο και ειλικρινές.

Πώς να αναγνωρίσετε προβλήματα συμπεριφοράς στο παιδί σας

Η αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς προϋποθέτει έγκαιρη διαπίστωση σε πρώιμα στάδια. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την παρατήρηση της συμπεριφοράς των παιδιών αρχικά από τους γονείς και κατόπιν από τους δασκάλους. Οι παρατηρήσεις θα πρέπει να στρέφονται εκτός από την ορατή συμπεριφορά και σε μη έκδηλα στοιχεία που αφορούν τις εσωτερικές, ψυχικές διεργασίες.

Συνήθως τα πρώτα σημάδια παρουσιάζονται στο σωματικό τομέα με δυσλειτουργίες στο πεπτικό, στο κυκλοφοριακό, στην αναπνοή, στην κίνηση.

Στη συμπεριφορά μπορεί να διαπιστωθούν αλλαγές στην έκφραση, στη μάθηση και στην επίδοση και στον κοινωνικό τομέα. Εξαιτίας της αδιαφορίας και της απέχθειας προς το σχολείο και τις σχολικές εργασίες, της ελλιπούς προσοχής και της παρώθησης, των γλωσσικών, αντιληπτικών και κινητικών διαταραχών παρατηρείται μειωμένη μάθηση και μερική ή ολική πτώση της επίδοσης.

Στην έκφραση παρουσιάζονται διαταραχές στη γλώσσα, δυσθυμίες, άγχος, ορμητικότητα, καταστροφικές τάσεις κ.α.

Στον κοινωνικό τομέα παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα κατά τη διαδικασία κοινωνικοποίησής τους. Έλλειψη συνεργασίας, ελλιπής ή αδιαφοροποίητη ικανότητα για επαφή και ανάπτυξη σχέσεων, μέτρια κοινωνική ενσωμάτωση, δυσαρέσκεια και καβγάδες είναι μερικά από τα πιο συχνά συμπτώματα. Τα παιδιά με προβλήματα στη συμπεριφορά, ακόμη και σε αυτή την ηλικία, δεν τηρούν κοινωνικό – πολιτιστικούς κανόνες. Καταπατούν ή αρνούνται την παράδοση, τα ήθη, τα έθιμα, τις αρχές και τις αξίες της κοινωνίας.



Στο ψυχολογικό επίπεδο υποφέρουν από χρόνιες ψυχικές συγκρούσεις και άσχημα βιώματα, τα οποία είτε προκαλούν αποδιοργάνωση της συμπεριφοράς τους ή εσωτερικές συγκρούσεις. Σε γενικές γραμμές δεν έχουν πάρει τον απαραίτητο ψυχικό και πνευματικό εξοπλισμό για να αντιμετωπίσουν τη ζωή.

Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι τα προβλήματα συμπεριφοράς χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Στις αντιδραστικές ή περιβαλλοντικές διαταραχές της συμπεριφοράς για τις οποίες ευθύνεται το περιβάλλον και για το λόγο αυτό το παιδί παρουσιάζει προβλήματα σε ένα συγκεκριμένο χώρο, ενώ σε ένα άλλο περιβάλλον η συμπεριφορά του είναι καλή. Στη συνέχεια έχουμε τα προβλήματα συμπεριφοράς οργανικού τύπου, όπου κατατάσσεται το υπερκινητικό σύνδρομο, η αντιληπτική έκπτωση, η συναισθηματική ρηχότητα, η παρορμητικότητα και οι διαταραχές στην προσοχή, στη μνήμη, στη μάθηση και στη σκέψη. Τέλος υπάρχουν τα προβλήματα συμπεριφοράς αντικοινωνικού τύπου, τα οποία εκδηλώνονται με την ψευδολογία, την κλοπή, την επιθετικότητα, τις καταστροφές και τις θηριωδίες.

Κάθε παιδί με προβληματική συμπεριφορά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και ίσως σε κάποια περίοδο της σχολικής ζωής του να χρειαστεί ειδική εκπαιδευτική αγωγή. Το είδος της ειδικής βοήθειας, καθώς και η διάρκειά της, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα της διάγνωσης και της αξιολόγησης του προβλήματός του. Με άλλα λόγια είναι απαραίτητο να διερευνηθούν διαγνωστικά οι ειδικές εκπαιδευτικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ανάγκες του παιδιού, προκειμένου να αποφασιστούν τα εξής:

• Αν το συγκεκριμένο παιδί χρειάζεται ειδική θεραπευτική αγωγή.

• Ποιος ή ποιοι θα υλοποιήσουν ένα κατάλληλο πρόγραμμα εκπαιδευτικής αγωγής.

• Πότε και που.

• Με ποια μέσα.

Συμπερασματικά, τα προβλήματα συμπεριφοράς αποτελούν δυσκολίες που παρατηρούνται μέσα στο σύστημα άτομο-περιβάλλον και η μελέτη ή η αντιμετώπισή τους δεν επικεντρώνεται μόνο στο άτομο ανεξαρτήτως περιβάλλοντος (σχολικού ή οικογενειακού). Πρέπει να αντιμετωπίζονται πολυπαραγοντικά, διεπιστημονικά και εξατομικευμένα

Η δυσλεξία είναι και πρόβλημα ακοής...

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα
Πολλοί άνθρωποι θεωρούν τη δυσλεξία ένα πρόβλημα ανάγνωσης, κατά το οποίο τα παιδιά μπερδεύουν τα γράμματα και αναγραμματίζουν τις λέξεις. Ολοένα περισσότεροι επιστήμονες όμως έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι μαθησιακές δυσκολίες της δυσλεξίας αποτελούν τμήμα ενός μεγαλύτερου παζλ:
ενός προβλήματος του τρόπου με τον οποίο επεξεργάζεται ο εγκέφαλος τον λόγο και σχηματίζει τις λέξεις από μικρότερες μονάδες ήχου, αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Τώρα, μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Επιθεώρηση «Science» υποδηλώνει ότι ο τρόπος με τον οποίο οι δυσλεκτικοί ακούν τις λέξεις είναι πιο σημαντικός απ’ ό,τι έως ο τρόπος με τον οποίο οι δυσλεκτικοί ακούν τις λέξεις είναι πιο σημαντικός απ’ πρότινος πίστευαν οι ειδικοί. Ερευνητές από το φημισμένο Πανεπιστήμιο ΜΙΤ ανακάλυψαν πως οι πάσχοντες από δυσλεξία δυσκολεύονται περισσότερο να αναγνωρίσουν φωνές απ’ ό,τι οι μη ασθενείς.
Ο δρ Τζον Γκαμπριέλι, καθηγητής Νοητικής Νευροεπιστήμης, και ο Τάιλερ Περατσιόνε, υποψήφιος διδάκτορας Νευροεπιστήμης στο ΜΙΤ, ζήτησαν από ομάδα ασθενών και υγιών εθελοντών να ακούσουν ηχογραφημένες φωνές σε συνδυασμό με ήρωες κινουμένων σχεδίων που παρουσιάζονταν σε οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στη συνέχεια, οι εθελοντές άκουσαν ξανά με τυχαία σειρά τις φωνές και προσπάθησαν να τις ταιριάξουν με τους σωστούς ήρωες, τόσο όταν μιλούσαν αγγλικά όσο και όταν μιλούσαν σε μια άγνωστη γλώσσα: τα μανδαρινικά (κινέζικα).
Οι εθελοντές δίχως δυσλεξία ήταν σωστοί στο 70% των επιλογών τους όταν οι ήρωες των καρτούν μιλούσαν αγγλικά και στο 50% όταν μιλούσαν μανδαρινικά. Ωστόσο τα ποσοστά επιτυχίας των εθελοντών με δυσλεξία ήταν και στις δύο περιπτώσεις στο 50%.
Τεράστια απόκλιση
Η διαφορά είναι εκπληκτική, σύμφωνα με ειδικούς οι οποίοι δεν συμμετείχαν στη μελέτη. «Μεταξύ δυσλεκτικών και μη δυσλεκτικών, κατά κανόνα βλέπουμε μεγάλες διαφορές στην ανάγνωση, αλλά όχι και στα υπόλοιπα τεστ λεκτικών ικανοτήτων», είπε ο δρ Ρίτσαρντ Βάγκνερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. «Η απόκλιση στη νέα μελέτη είναι τεράστια».
Η δρ Σάλι Σέιγουιτς, διευθύντρια στο Κέντρο Δυσλεξίας και Δημιουργικότητας του Πανεπιστημίου Γέιλ, επεσήμανε πως «η μελέτη καταδεικνύει την κεντρικότητα του προφορικού λόγου στα άτομα με δυσλεξία: το πρόβλημά τους δεν είναι εννοιολογικό, αλλά πρόβλημα στην αντίληψη των ήχων της γλώσσας. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά τα δυσλεκτικά παιδιά μπερδεύονται όταν μιλούν. Δεν είναι θέμα του τι ξέρουν και τι όχι, αλλά του ότι αδυνατούν να ταιριάξουν όσα ξέρουν, με όσα ακούν».

Ο δρ Γκαμπριέλι εξήγησε πως τα νέα ευρήματα υπογραμμίζουν ένα ουσιώδες πρόβλημα των δυσλεκτικών παιδιών: την αδυναμία τους στη διάρκεια της ανάγνωσης να συσχετίσουν όσα ακούν – λ.χ., από τον γονιό ή τον δάσκαλό τους – με την εικόνα των γραπτών λέξεων. «Οταν ένα παιδί δυσκολεύεται να “πιάσει” τους ήχους που δημιουργούν τη γλώσσα, η απόκτηση της ικανότητας να διαβάζει δυσχεραίνεται», τόνισε.

Φωνολογική διαταραχή

Η μελέτη υποδηλώνει επίσης πως οι διαφορές στον προφορικό λόγο επιμένουν ακόμα και όταν οι δυσλεκτικοί μαθαίνουν να διαβάζουν καλά: οι πάσχοντες που συμμετείχαν σε αυτήν ήταν νεαροί ενήλικοι, με υψηλό δείκτη νοημοσύνης, οι οποίοι είχαν ξεπεράσει τη μαθησιακή δυσκολία τους. Παρ’ όλα αυτά, «όταν κλήθηκαν να διαχωρίσουν τις φωνές, δεν απέδωσαν στο αγγλόφωνο κομμάτι της έρευνας καλύτερα απ’ ό,τι στο κομμάτι με τα μανδαρινικά – δηλαδή οι οικείοι ήχοι τους φαίνονταν εξίσου άγνωστοι με τους ήχους που δεν τους έλεγαν απολύτως τίποτα», κατά τον δρα Γκαμπριέλι.

Οι ειδικοί λένε πως η νέα μελέτη καταδεικνύει επίσης τη διασύνδεση διαφόρων μηχανισμών του εγκεφάλου, οι οποίοι παίζουν ρόλο στην ανάγνωση.
Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Οταν απομνημονεύουμε μια φωνή για να μπορούμε να την αναγνωρίζουμε αργότερα, καταγράφουμε και το πώς προφέρει τις διάφορες λέξεις ο άνθρωπος που μιλάει. Οι πάσχοντες από δυσλεξία δεν διαθέτουν πλήρως αυτή τη δυνατότητα (έχουν δηλαδή μια φωνολογική διαταραχή), επειδή δεν λειτουργεί άρτια το κύκλωμα που αυτόματα συνθέτει όλες τις συνιστώσες του λόγου.

Μαγνητικές εγκεφάλου
Οι ερευνητές του ΜΙΤ προχώρησαν τη μελέτη τους ένα βήμα παραπέρα, υποβάλλοντας σε λειτουργικές μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου (fMRI) τους εθελοντές τους την ώρα που προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν τις φωνές και την ώρα που εκτελούσαν άλλες δραστηριότητες.
«Ανακαλύψαμε τεράστιες διαφορές στον τρόπο λειτουργίας των εγκεφάλων των δυσλεκτικών και των μη δυσλεκτικών, και σε εκπληκτικά ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων», είπε ο δρ Γκαμπριέλι. «Πιστεύουμε πλέον ότι υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα των μηχανισμών της μάθησης που δεν λειτουργεί σωστά στα άτομα με δυσλεξία και ότι κάποιους από αυτούς μπορεί κανείς να τους ξεπεράσει και άλλους όχι».
Με βάση όλα τα νέα ευρήματα, ο δρ Βάγκνερ εκτιμά ότι μία δραστηριότητα όπως η αναγνώριση των φωνών θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εντοπίζονται τα μικρά παιδιά που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο δυσλεξίας.
Από την πλευρά της, η δρ Σέιγουιτς πιστεύει πως τα νέα ευρήματα μπορεί να έχουν σημαντικό αντίκτυπο και στη διδασκαλία των δυσλεκτικών παιδιών.
«Εάν ο δάσκαλος τα ρωτήσει “Ποια είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας της Νέας Υόρκης”, είναι πιθανό να μην πάρει απάντηση και να υποθέσει ότι δεν ξέρουν την απάντηση», είπε παραστατικά. «Αν όμως ρωτήσει “Η πρωτεύουσα της Νέας Υόρκης είναι το Χιούστον ή το Αλμπανι”, το πιθανότερο είναι πως θα πάρει απάντηση, διότι το πρόβλημα δεν είναι η ελλιπής γνώση, αλλά η ανάκληση των λέξεων».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Καλά Χριστούγεννα και καλή χρονιά σε όλους!!!

Ανοικτό μάθημα από τα Very Special Arts: "Κι αν πέσω; Θα ξανασηκωθείς"

Η Ελληνική Εταιρεία Καλλιτεχνικών Προγραμμάτων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες (Very Special Arts Hellas) σας προσκαλεί στο ανοιχτό μάθημα της ομάδας κινητικού αυτοσχεδιασμού "Κι αν πέσω; Θα ξανασηκωθείς" την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 18:30 - 20:00 στο θέατρο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256). Η ομάδα αποτελείται από φοιτητές της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και μέλη της Very Special Arts Hellas με χορογράφο – συντονίστρια την Αγγελική Παπαδάτου.



Το ανοιχτό μάθημα δίνει την ευκαιρία στον καθένα να παρακολουθήσει από κοντά πώς δουλεύει η ομάδα αλλά και να συμμετάσχει ενεργά στη διαδικασία χωρίς καμία δέσμευση.

Πληροφορίες:

Ελληνική Εταιρεία Καλλιτεχνικών Προγραμμάτων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες

Very Special Arts Hellas

Δάφνης 8, Ζωγράφου 157 72

Τηλ. 210 7710847 (11:00 - 18:00)

Email: info@vsahellas.gr

www.vsahellas.gr

Υλικό για την Ευτυχία,τη Γιαννούλα,τον Αλέξανδρο(κυκλοφοριακή αγωγή)

Πατήστε στο σύνδεσμο http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=37&Itemid=103 και δείτε τα σχετικά για την κυκλοφοριακή αγωγή.Επίσης στην διεύθυνση
http://youtu.be/BCMUp1clcAs